Jun 12
25
De Zeeland
De Zeeland was een suikerfabriek in Bergen op Zoom die tussen 1917 en 1929 in bedrijf is geweest. De fabriek werd geëxploiteerd door de vereniging Coöperatieve Beetwortelsuikerfabriek Zeeland. Enkele overgebleven imposante fabrieksgebouwen zijn thans voorbeelden van industrieel erfgoed in de gemeente Bergen op Zoom.
Meer info op: http://nl.wikipedia.org/wiki/De_Zeeland
Inmiddels is een projectontwikkelaar gestart met de verbouwing waarna De Zeeland een nieuwe bestemming zal krijgen. Op de foto’s kun je hier en daar de steigers al zien staan en helaas zijn veel originele objecten inmiddels verwijderd. Deze foto’s zijn genomen tijdens de open dag en expositie op 24 Juni 2012. Natuurlijk ging ik er niet heen voor de expositie maar voor de foto’s. Het was erg druk en het viel daardoor niet mee om langs de mensen heen te fotograferen. Op sommige foto’s zijn mensen of bouwmaterialen met photoshop verwijderd.
Chris
Jul 11
16
Gevangenis de Rode Pannen
Tijdens mijn verblijf in Drenthe vorige week heb ik een bezoek gebracht aan gevangenis museum Veenhuizen. Naast het museum staat voormalige gevangenis de Rode Pannen. Deze gevangenis is sinds enkele jaren niet meer in gebruik en mensen kunnen zich laten rondleiden in dit gebouw. Hoewel het gebouw niet in gevorderde staat van verval verkeerd, is een bezoekje aan deze gevangenis zeker de moeite waard. Sommige ruimtes hebben exact het sfeertje dat ik zoek voor mijn foto’s, en hoewel het soms lastig is om langs de overige bezoekers van de rondleiding heen te fotograferen, levert fotografie in deze ruimtes toch leuke plaatjes op.
In de Rode Pannen zaten tot begin 2008 gevangenen die in andere gevangenissen niet te handhaven waren, vaak door extreem agressief gedrag. Het was een strafgevangenis met een extra streng regime.
Door de aanpak en het speciale team bewaarders kon men hier gevangenen opvangen en behandelen. Afhankelijk van het gedrag en het effect van de behandeling, verbleven gedetineerden hier gemiddeld drie á vier weken. Het verblijf in de Rode Pannen werkte vervolgens preventief; het merendeel van de gedetineerden zorgde er voor niet meer terug te hoeven.
De laatste gedetineerde verliet de Rode Pannen op 31 maart 2008. De gevangenis blijft in gebruik als reservecapaciteit en wordt nu nog regelmatig door justitie gebruikt voor diverse oefeningen. Het Gevangenismuseum mag gebruik maken van de Rode Pannen zolang justitie de gevangenis niet nodig heeft.
Apr 11
4
Granietfabriek Putte
De granietfabriek in Putte is inmiddels verboden terrein nadat er kinderen gewond zijn geraakt bij het spelen in deze oude bedrijfshallen. Gelukkig waren we er op tijd bij om wat mooie foto’s te maken op deze toch wel bijzonder locatie.
Apr 11
4
Urban website
Hoewel de Urbex hype een beetje op zijn retour lijkt te zijn, zijn er toch soms ineens websites die het thema brengen en er nieuw
leven inblazen. Zo is daar ineens fotoscoop.nl een website voor amateur fotografen die wordt gedreven door enkele mensen die pas sinds kort de urban exploration fotografie hebben ontdekt. Hoewel de website bestemd is voor fotografie in het algemeen is de persoonlijke voorkeur van de drijvende krachten achter fotoscoop.nl duidelijk af te lezen aan de foto’s die op de website worden gepubliceerd.
Naast dat er foto’s worden gepubliceerd van de platgetreden paden zoals Doel in België weten de heren Charles Steffens en Chris van Winden soms toch te verrassen met foto’s van nieuwe en onverwachte locaties. Tel daarbij op dat Chris van Winden eigenaar is van een webhosting bedrijfje, dan zul je begrijpen dat het niet moeilijk voor hen is om grote hoeveelheden foto’s op te slaan en beschikbaar te maken op het Internet. Dat is ook goed merkbaar aan de laadtijden van de website; hoewel er veel foto’s worden geladen kun je uiterst soepel door de website heen manoeuvreren en is de snelheid dik in orde.
In reactie op onze vragen over wat hen bewoog om deze tak van fotografie te gaan onderzoeken antwoordde Chris van Winden het volgende: Charles en ik delen de passie voor het avontuurlijke, zo duiken we bijvoorbeeld ook regelmatig samen. Het binnendringen van een vervallen pand en niet weten wat je op je pad zult aantreffen komt qua gevoel overeen met het wrakduiken; je komt in een totaal onbekende omgeving terecht en om iedere hoek kan een schat verborgen liggen. Daarnaast is het een extra dimensie van onze gezamenlijke hobby fotografie. Wij zien dit soort uitstapjes ook echt als recreatie en het geeft een soort rust; soms is het klikken van de camera’s het enige dat je hoort.
We hopen nog vele mooie kunststukjes te mogen aanschouwen en vergeet niet af en toe wat foto’s op Decayedplaces.nl te plaatsen.
Oct 10
24
Doel België – Oktober 2010
Afgelopen weekend zijn we naar Doel geweest.
We hebben foto’s gemaakt onder andere in de kroeg en in de daarnaast gelegen panden.
Hier alvast een aantal foto’s, er zullen er nog meer volgen.
Posted in Uncategorized by .
Jun 10
20
Urban Exploration Photography
Fotografiestroming toont de schoonheid van verval Obscuur, spannend, fraai… Urban exploration photography is het allemaal. Beoefenaars van deze discipline hebben niet meer nodig dan een bouwval waar al jaren geen stap meer is gezet en een camera.
foto: Dimitri van Veenen/Barth La Lau
Chocoladefabriek De Baronie, Alphen aan de Rijn, 2007
Niemand. Een verlaten terrein. Een vervallen fabrieksgebouw. Bijna vervlogen sporen van de aanwezigheid van mensen. Scherven glas, een kapotte deur, afgebladderde verf. Waar de meesten een unheimisch gevoel zal bekruipen zien urban exploring fotografen esthetiek.
Urban exploration photography, ook urbex-fotografie genoemd, is een variant op urban exploring, een Engelse term die zoveel betekent als ‘het onderzoeken van het urbane’. Urban explorers scheppen er plezier in om zich op terreinen te begeven die niet toegankelijk zijn, tot verboden gebied zijn verklaard.
Rob Funcken beweegt zich sinds een jaar of drie in de scene, eigenlijk vanaf het moment dat hij fotografie tot zijn hobby’s kon rekenen. Het moet ergens eind 2005 zijn geweest. Dagelijks reed Rob met de trein langs de afgelegen Koninklijke Verenigde Lederfabriek in Oisterwijk. Zijn nieuwsgierigheid was gewekt en op een middag ging hij er met een vriend naartoe om foto’s te maken.
Rond deze fotografiediscipline hangt behalve een zweem
van illegaliteit ook geheimzinnigheid
“Een geweldig avontuur, gezellig en spannend. De sfeer, allemaal rare voorwerpen, administratieve stukken, alsof het pand hals over de kop was achtergelaten. Geen hoogstandjes, maar ik heb wel een paar foto’s kunnen maken. Nog meer is die middag mijn belangstelling voor urbex-fotografie ontstaan.”
foto: Rob Funcken
Badkuip (Mei 2007, psychiatrisch ziekenhuis, Nederland)
Volgens de 19-jarige student grafische vormgever in Eindhoven bestaan er twee typen urban explorers: de een gaat voor mooie foto’s, de ander voor de spanning waarbij een foto hoogstens als bewijsexemplaar geldt.
Rond deze fotografiediscipline hangt behalve een zweem van illegaliteit ook geheimzinnigheid. Om te voorkomen dat er een stormloop op een locatie ontstaat door collega’s, maar ook vandalen en dieven, geven urbex-fotografen goede locaties niet zomaar prijs. Low profile is het motto. Zoveel maakt ook het urbex-forum duidelijk, waar een omzichtige ruilhandel in locaties gaande is.
De belangrijkste basisregel in urbex-kringen is:
leave nothing but footprints, take nothing but pictures
Gevraagd naar de juiste plekken verwijst Rob naar België. “Ideaal. Dichtbij en veel leegstaande gebouwen. Zo weet ik een weeshuis midden in de Ardennen. Staat al jaren leeg, staat daar gewoon te vervallen. En vlakbij is een spookhotel, een betonnen constructie die nooit is afgemaakt en al jaren leeg staat. Andere goede locaties vind je in het Duitse Ruhrgebied.”
In Nederland daarentegen zijn de goede locaties op een hand te tellen. Het probleem is bovendien dat de gebouwen vrij snel een bestemming krijgen, dan wel onder de sloophamer belanden. Maar voordat een goede urbex-locatie ontstaat, moet een gebouw even staan, omhelsd worden door tijd en natuur.
foto: Dimitri van Veenen/Barth La Lau
Aardappelmeelfabriek Ter Apel, Nederland 2007
Een tweede motto, zo niet de belangrijkste basisregel in urbex-kringen is ‘leave nothing but footprints, take nothing but pictures’. Daarmee wordt bedoeld dat het not done is om de boel te slopen.
Ook de Tilburger forceert bij het betreden van een perceel niks. Nog nooit heeft hij een raam ingegooid of een breekijzer nodig gehad. Dan zou hij zich een inbreker voelen. Liever klimt hij op het dak op zoek naar een open raam. Altijd is er een mogelijkheid om clean binnen te komen.
foto: Bianca van der Werf
Light Divine. Bianca van der Werf maakte deze foto in augustus 2008, in een verlaten Sanatorium in Berlijn.
Soms grijpt hij naar z’n setje schroevendraaiers of geeft hij een flinke ram tegen een deur. Rob moet om die reden ook niets hebben van graffiti artists. Graffiti kan volgens hem een gebouw verpesten.
Voordat een goede urbex-locatie ontstaat,
moet een gebouw even staan,
omhelsd worden door tijd en natuur
Rob doet z’n tasje open, om op verzoek de standaarduitrusting van een urbex-fotograaf te tonen. Statief, draadontspanner, zaklamp, mobieltje en goede, neutrale kleding, om niet te veel op te vallen.
Rob: “Ik ben een einzelgänger, op mezelf gericht, maar ga uit veiligheidsoverwegingen nooit alleen. Het is eng. Je kunt altijd in problemen komen. Je kunt een zwerver maar ook een paar cowboys tegenkomen. Je zit er wel met je dure apparatuur.”
Rob mag dan tijdens zijn ongeveer 25 bezoeken aan verschillende locaties nooit tegen een crimineel aangelopen zijn, wel kwam hij ‘in aanraking met justitie’. Even gezweet heeft hij die keer in de oude conservenfabriek in Cuijk.
Samen met een vriend was hij via een open ruit naar binnen geklauterd om na een kwartiertje fotograferen opeens te zien hoe een auto het erf opdraaide. Eenmaal verstopt tussen stellages en spinnenwebben, hoorde Rob hoe het open ruit dichtgetimmerd werd.
Soms snapt de politie niet dat je alleen maar foto’s wilt maken
foto: Rob Funcken
Schoen (April 2006, militair hospitaal, België)
Toen voetstappen, steeds dichterbij, en opeens een stevige bouwvakker met z’n maten voor zijn neus. Drie minuten later was ook de politie gearriveerd.
“Dachten ze dat we koperdieven waren… Soms snapt de politie niet dat je alleen maar foto’s wilt maken. 50 Euro boete, voor het me bevinden op onbevoegd terrein. Maar de foto’s maakten later veel goed.”
Schoen: de focus ligt op het ritme van de deuren wat gek wordt onderbroken door de schoen. Het muiltje, dat er al lag en er niet speciaal is neergelegd, is een voorwerp dat je daar niet snel verwacht.
Zie voor fotoreportages:
www.robfuncken.nl/category/urban-exploration
en
www.vergane-glorie.nl
en
www.biancavanderwerf.com.
SHARE
Cees Visser | 16-3-2009
Posted in Uncategorized by .
Het valt me op dat er de laatste tijd veel aandacht is voor Urban Exploration fotografie, het fotograferen van verlaten gebouwen, boten, kerken. Persoonlijk vind ik dat dit erg fraaie foto’s kan opleveren. Mooie platen waar je de eerste zinnen van een boek mee kunt beginnen. Maar het wordt druk in de ‘verlaten gebouwen’. De doodsteek voor de Urban Explorer? Ik vroeg het aan Rob Funcken, Urban Exploration-fotograaf van het eerste uur.
Urban exploration begon aanvankelijk als tijdverdrijf zonder camera. Voor de kick zwierven mensen, veelal illegaal, door verlaten en soms bouwvallige panden. Al snel werden de eerste camera’s meegenomen om de bijzondere plekken en vondsten vast te leggen. Ook Rob Funcken werd aangetrokken door de combinatie van spanning en mooie beelden. Maar underground is het al lang niet meer. “Het wordt mainstream en dan gaat voor mij de lol er een beetje af. Als ik nu terugkom op plaatsen waar ik een jaar geleden was, dan is er veel veranderd en helaas ook vernield. De foto’s worden kennelijk ook bekeken door vandalen en koperdieven”, constateert Rob. Eigenaren en politie houden de gebouwen beter in de gaten en ook Rob werd onlangs in de kraag gevat. Het kost hem een boete van 50 euro.
Deze vorm van fotografie kan eigenlijk geen populariteit verdragen. Met ieder bezoek gaat er iets verloren van de originaliteit. Hoewel de meeste fotografen werken volgens de basisregel ‘Leave nothing but footprints, take nothing but pictures’, lukt niet iedereen dat. En sporen van recentelijk bezoek passen niet in het plaatje. Daarnaast is het aantal interessante locaties in Nederland, zoals verlaten fabrieken en zorginstellingen, beperkt. Diverse Nederlanders wijken uit naar België, waar meer geschikte locaties te vinden zijn, maar daar wordt het steeds drukker.
Neemt niet weg dat het een bijzondere manier van fotograferen blijft. Kijk voor mooie foto’s eens op: Urbex, forbidden-places, Rob Funcken, Lost-places of Vergane-glorie. Als ik nog een mooie site vergeten ben, meldt het dan hieronder.
Posted in Uncategorized by .
Apr 10
29
Urbex Photography
Urban exploration to the max! If it’s abandoned, active, several hundred meters above or below the ground. We visit it. Urbex never been the same anymore… Decayedplaces, decay, decayed, rotten, rotting, location, guard, guarded, climbing, entertainment, leisure, hospitals, residental, military, religious, transport, models & Industrial, Villa St Marie.
Posted in Uncategorized by .